Protestat s’po ndalen në Meksikë, teksa kanë mbetur pak orë para nisjes së Botërorit

Numërimi mbrapsht ka përfunduar. Kupa e Botës 2026 ka mbërritur në Mexico City.

Java e hapjes së festimeve e ka transformuar kryeqytetin meksikan.

Flamujt e Meksikës varen në biçikleta dhe ballkone. Lulet portokalli të marigoldit meksikan po shfaqen kudo në qytet. Zonat e tifozëve po marrin formë, imazhe gjigante të lojtarëve të Meksikës zbukurojnë ndërtesat e larta dhe fanellat e futbollit shihen kudo, shkruan “BBC Sport”.

Në rrugë, parqe dhe kafene, bisedat sillen rreth turneut. Në ajër ndihet një atmosferë e veçantë.

Si një nga qytetet mikpritëse të ngjarjes më të madhe të futbollit, Mexico City duket energjik, i gjallë dhe plot pritshmëri. Tingujt, muzika, aromat dhe atmosfera – gjithçka duket se ka një intensitet shtesë.

Për herë të tretë në historinë e tij, qyteti po përgatitet të mirëpresë botën.

Megjithatë, nën gjithë këtë festë ekziston një kontrast i fortë.

Tek “Angel of Independence”, një nga monumentet më të njohura të Mexico Cityt, qindra portrete mbulojnë bazën e monumentit.

Burra, gra dhe fëmijë shikojnë nga posterët e laminuar të vendosur mbi gurët e monumentit. Çdo fotografi i përket një personi të zhdukur.

Vullnetarët lëvizin mes turmave duke shpërndarë fletushka të shtypura në spanjisht dhe anglisht. Mesazhi në faqen e parë është i drejtpërdrejtë: “NE JEMI FAMILJE QË KËRKOJMË PERSONAT E ZHDUKUR.”

“Po kërkojmë mbi 133,000 persona të zhdukur. Njerëz që i duam, na mungojnë dhe i presim çdo ditë. Ky numër është më shumë se një herë e gjysmë kapaciteti i stadiumit Banorte (Azteca)”, thuhet në fletushkë.

“Vlerësohet se çdo ditë në këtë vend zhduket një autobus i tërë me njerëz.”

Më pas shtohej një mesazh tjetër para përfundimit:

“Kupa u kthye në shtëpi. Po të dashurit tanë, kur do të kthehen?”

Ishte një kujtesë tronditëse e realitetit që përjetojnë shumë njerëz në Mexico City.

Për aktivistët, ardhja e Kupës së Botës paraqet një mundësi të rrallë. Mediat botërore kanë mbërritur në Meksikë në numra që nuk janë parë prej vitesh, duke sjellë një audiencë që shkon shumë përtej kufijve të vendit.

Banorët i përshkruajnë zhdukjet si një problem që prek pothuajse çdo komunitet. Shumë thonë se njohin familje të prekura nga kjo tragjedi. Protestat e rregullta janë bërë pjesë e zakonshme e jetës në kryeqytet, ndërsa familjarët kërkojnë përgjigje dhe ushtrojnë presion ndaj autoriteteve për të bërë më shumë.

Në shumë raste, personat e zhdukur besohet se janë rekrutuar me forcë nga organizata kriminale ose janë vrarë sepse kanë refuzuar t’u binden atyre.

Kombet e Bashkuara e kanë përshkruar krizën e zhdukjeve në Meksikë si “një tragjedi njerëzore me përmasa të jashtëzakonshme”.

Me ndeshjen hapëse, katër ndeshje të tjera në “Estadio Azteca” dhe gjithsej 13 ndeshje në Meksikë, aktivistët shpresojnë që mesazhi i tyre të arrijë te njerëzit që përndryshe nuk do ta dëgjonin kurrë. Pikërisht për këtë arsye fletushkat janë shtypur edhe në anglisht.

Ish-futbollisti i Meksikës, Joaquin Beltran, i tha BBC-së se shumë njerëz në Meksikë janë “të zemëruar me disa vendime të qeverisë”.

Megjithatë, ai tha se Kupa e Botës mund të ofrojë “një hapësirë shumë të mirë për njerëzit që nuk janë të kënaqur me gjërat që po ndodhin në vendin tonë”, për të bërë të dëgjohet zëri i tyre. Beltran shtoi se shpreson që “fytyra që do t’i tregojmë botës të jetë shumë e mirë” dhe që meksikanët “të qëndrojnë të qetë gjatë Kupës së Botës”.

Nëse ka ndonjë moment për të nxjerrë në pah një kauzë dhe për ta çuar atë në skenën ndërkombëtare, është pikërisht kjo javë.

Dhe kjo vëmendje është shtrirë edhe te protesta të tjera.

Më tej përgjatë bulevardit “Paseo de la Reforma”, pranë selive të dy gazetave kombëtare, qindra mësues grevistë ishin mbledhur poshtë ndërtesave.

Ata po protestonin kundër pagave, pensioneve dhe kushteve të punës, ndërsa shumë prej tyre kishin udhëtuar për orë të tëra për të qenë aty. Banorët lokalë thanë se punonjës të tjerë të sektorit publik iu bashkuan në shenjë solidariteti.

Përpjekja për ta bërë mesazhin e tyre të kuptueshëm edhe përtej Meksikës vazhdoi, me disa protestues që përkthenin sloganet e tyre në anglisht në mënyrë që turistët e huaj të kuptonin se për çfarë po luftonin.

“Nuk duam Kupë Bote”, thoshin ata. “Ne thjesht duam paga më të mira.”

“Kupa e Botës nuk është bërë për njerëzit e zakonshëm,” deklaroi një protestues me megafon. “Ajo është bërë për biznesmenët e pasur që mund të përballojnë biletat.”

Për shumë banorë, ndjekja e një ndeshjeje të Kupës së Botës në stadium shihet si diçka joreale. Ideja e të pasurit një biletë shpesh pritet me të qeshura.

“Biletat janë tepër të shtrenjta. Ne nuk mund t’i përballojmë kurrë,” është një mendim që dëgjohet shpesh.

Në vend të kësaj, shumë tifozë thanë se planifikojnë të shkojnë në bare lokale dhe zona tifozësh për të ndjekur ndeshjet dhe për të shijuar atmosferën.

Kështu, ndërsa afrohet fillimi i turneut, Mexico City po prezantohet para botës si një qytet mikpritës dhe plot jetë, i përfshirë nga emocionet e organizimit të spektaklit më të madh të futbollit për herë të tretë në historinë e tij – i vetmi qytet në botë që e ka arritur këtë.

Por mes flamujve, zonave të tifozëve dhe festimeve, ka edhe zëra që nuk duan ta lënë këtë moment të kalojë pa u dëgjuar.

Familje që kërkojnë të afërmit e zhdukur, mësues që kërkojnë paga më të drejta dhe qytetarë të zakonshëm që pyesin se kush përfiton vërtet nga turneu.

Për javët e ardhshme, vëmendja e botës do të jetë e përqendruar te Meksika. Por pyetja që shtrojnë shumë protestues është nëse, pasi të bjerë bilbili i fundit, dikush do të vazhdojë ende t’i dëgjojë.