Është e turpshme të shfajësosh Hashim Thaçin duke fajësuar UÇK-në!

Nga Prof. Dr. Enver Bytyç

Mediet po i japin jehonë të jashtëzakonshme dëshmive të personaliteteve perendimore e sidomos atyre amerikane në rastin Thaçi dhe të tjerët në Gjykatën Speciale të Hagës në Kosovë. Të gjithë këta që po flasin në mbrojtje të ish-presidentit Thaçi theksojnë një fakt jo të krejtësisht të saktë: – Se Hashim Thaçi është i pafajshëm, pasi gjatë luftës “nuk e ka pyetur askush”, nuk e “ka përfilliur askush”, “nuk ka patur kompetenca”, dhe për pasojë “nuk ka kryer krime”! Narrativa kryesore e këtyre pohimeve është se “Ushtria Çlirimtare e Kosovës ka qenë e ndërtuar me hierarki horizontale dhe jo vertikale”! Dmth se “krimet janë bërë nga të tjerët, por jo me urdhër të Hashim Thaçit”!

E vërteta është se organizimi ushtarak i UÇK-së ka qenë më shumë horizontal, sesa vertikal. Por politikisht ajo është përfaqësuar vetëm nga Hashim Thaçi dhe Adem Demaçi. Dëshmitarët e Thaçit u përpoqën në dëshmitë e tyre që barrën e përgjegjësive t’ia kalojnë në fakt Demaçit, këtij “radikali ekstremist”, që ishte i tillë, sepse “kishte vuajtur në burgjet serbo-jugosllave”! Është krejt e natyrshme që dëshmitarët e mbrojtjes të dalin në mbrojtje të klientit të tyre, në rastin konkret të Hashim Thaçit. Eshtë gjithashtu krejt e pranueshme dhe legjitime që krerët e NATO-s dhe diplomatët amerikanë ta mbrojnë Hashim Thaçin, sepse kishin bashkëpunuar me të.

Por është i papranueshëm argumenti, sipas të cilit “meqenëse Ushtria Çlirimtare e Kosovës kishte hierarki horizontale” atëherë aktiviteti i Hashim Thaçit, roli dhe përgjegjësia e tij janë null. Kjo nuk ka as logjikë, as nuk është racionale. Së pari, sepse p.sh Wesli Clarc shkruan vetë në librin e tij “Lufta moderne”, se aleat i NATO-s nuk ishte vetëm përfaqësuesi politik, Thaçi, por e gjithë Ushtria Çlirimtare e Kosovës. Ai në atë libër ngre në piedestal luftën e UÇK-së në Koshare kundër forcave serbe dhe shpjegon se si kjo betejë e ndihëmoi aleancën atlantike t’i bëjë presion Milosheviçit që të dorëzohej. Që do të thotë se dëshmitarët e Hashim Thaçit nuk mundet që duke mbrojtur klientin e tyre, të ngarkojnë me përgjegjësi komandat lokale të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Duke i ngarkuar me përgjegjësi këto komanda, duket sikur në këmbim të “pafajësisë” së zotit Thaçi, po tentohet të fajësohet vetë Ushtria Çlirimtare e Kosovës.

Po çfarë është e vërteta? E vërteta është se UÇK në fillimet e veta ka qenë plotësisht me hierarki horizontale. Me emrimin e Hashim Thaçit në krye të drejtorisë politike kjo ushtri shkoi drejt centralizimit. Gjithnjë duke i dhënë luftës jo vetëm frymën e patriotizmit për t’u çliruar nga dhuna, genocidi dhe okupimi i Serbisë, por edhe ngjyra ideologjike të tmerrshme. Me daljen e Hashim Thaçit u thelluan përçarjet politike brenda spektrit politik të Kosovës dhe kjo ndodhi edhe me kontributin e ish-drejtuesve të Lëvizjes Popullore të Kosovës dhe disa eksponentëve të shtetit shqiptar, përfshirë Rexhep Meidanin dhe Fatos Klosin. Rexhep Qosja, kjo fosile e fundit e neojugosllavizmit dhe doktrinës markiste në Kosovë, mbante lidhjet e nevojshme me krerët e shtetit të Tiranës dhe nxiste vëllavrasjen e luftën kundër Ibrahim Rugovës. Thaçi në atë moshë u bë me vullnet e me militantizëm masha e Rexhep Qosjes, me të cilin më vonë pati thyerjet e veta.

Megjithatë, edhe sikur e vërteta e funksionimit të decentralizuar të UÇK-së të ishte plotësisht e saktë, taktika e fajësimit të saj për të shpëtuar një njeri, në rastin konkret Hashim Thaçin, është taktika më e pamoralshme, më e gabuar, më anti-patriotike dhe më e dëmshme për Kosovën dhe sidomos për Ushtrinë Çlirimtare të saj. Veteranët e luftës në Kosovë duhet të zgjohen dhe të kuptojnë se gjyqi i Thaçit në Hagë është kthyer në gjyq për UÇK-në dhe për ata vetë si veteranë! E gjitha kjo jo për faj të tyre, por të atij që ata e mbrojnë me kaq forcë! Një lider, edhe kur fajet rëndojnë mbi vartësit, i merr ai vetë përgjegjësitë. Prandaj dhe Hashim Thaçi nuk mund të quhet lider!